Stefaan Huyghelier
† 04/02/12
Oikonde Tielt is in diepe rouw. Met veel verdriet moeten wij u meedelen dat onze directeur Stefaan Huyghelier op 4 februari 2012 thuis is overleden, na een uitputtende ziekte.
Stefaan was in Oikonde in dienst sinds 1988 en bouwde de thuisbegeleidingsdienst uit sinds 1991.
Wij zijn dankbaar om zoveel wat hij voor ons betekende en van wat we van hem hebben geleerd en zullen naar zijn voorbeeld 'zijn' dienst verder uitbouwen.
Onze gedachten en steun gaan naar zijn echtgenote Mieke en zijn kinderen, dat zij steun mogen vinden bij elkaar en in de kracht die Stefaan hen gegeven heeft.
Wij wensen hen heel veel sterkte.
Rust zacht beste baas...
Je team
Waarden en visie op de hulpverlening van OIKONDE-TIELT
Mensvisie
We kunnen stellen dat iedere vorm van hulpverlening een uitdrukking is van de mensvisie en de denkbeelden die de hulpverlener er op nahoudt. Aan de basis van de gehanteerde
mensvisie liggen naast de eigen historiciteit en de persoonlijke ingesteldheid van de hulpverlener ook factoren zoals de actuele maatschappelijke context, de opleiding en de organisatiecultuur.
Van daaruit menen we dat de aangehaalde hulpverleningsmodellen en daaruit voortvloeiende doelstellingen m.b.t. een bepaalde doelgroep een vollediger betekenis krijgen wanneer de achterliggende mens- en maatschappijvisie duidelijk is.
'Oikonde-Tielt' gaat ervan uit dat de mens niet louter het product is van milieu- en erfelijkheidsfactoren is maar een mondig, een uniek en een sociaal wezen is.
De mens is niet louter het product van milieu- en erfelijkheidsfactoren. Daarmee stellen we niet dat deze elementen en de leefomstandigheden geen bepalende invloed kunnen uitoefenen op
het functioneren van de mens. Wel willen we benadrukken dat de mens de mogelijkheid heeft om eigen keuzes te maken en daardoor (zelf)verantwoordelijk kan zijn. Hulpverlening is in deze context een poging om het individu en/of het gezin weer greep te laten krijgen op zijn eigen situatie.
De mens is mondig en zal in iedere levensfase een wezenlijke inbreng hebben. Een mens ontwikkelt zich doorheen verschillende levensfasen en iedere fase heeft zijn
eigen mogelijkheden en verantwoordelijkheden. Dit ontwikkelingsproces verloopt individueel en progressief. Het is de taak van de hulpverlening die mondigheid, zelfbepaling
en verantwoordelijkheid te stimuleren en te bevorderen.
De mens is uniek met individuele, materiële en sociale behoeften. Het bestaan van een absolute moraal en een afgelijnd waardepatroon wijzen we af en waarden en normen krijgen in deze
context een relatieve betekenis. In dit verband betekent hulpverlening inspelen op de behoeften van een individu en/of van een gezin. Hierbij is een respect voor de leefwereld van het individu of van het gezin van groot belang.
met anderen om een samenleven enigszins mogelijk te maken maar is in zijn functioneren ook afhankelijk van anderen. Het is de taak van de hulpverlening om deze minimale integratie van individuen en gezinnen te bevorderen zodat het samenleven met anderen mogelijk wordt.
